توصيف از خود چه معنايى دارد ؟ آيا چنين كارى سزاوار است يا خير ؟ براى روشن شدن مسأله فرازى از سخنان امام خمينى ( ره ) را يادآور مىشويم : « . . . امّا اينكه انبياء و ائمه گاهى از خودشان تعريف مىكنند ، اين چيست ؟ مبدأش همان است كه خداى تبارك و تعالى به آدم امر كرد كه بايد آن اسمائى كه خدا به تو تعليم كرده است ، بگويى و الّا آدم نمىگفت . چون مقام ، مقام بزرگى است اين مقام را براى تبعيّت مردم معرفى مىكنند . اينكه حضرت امير در بسيارى از جاها از خودش تعريف مىكند كه من اعتنايى به دنيا ندارم ، مأمور است كه اين را بگويد ، هرچند به او سخت مىگذرد . مثل طبيبى كه هيچ هواى نفس ندارد لكن اگر طب خودش را نشان ندهد ، مردم به مرض مىافتند . دو جور تعريف داريم ؛ يك وقت آدم تعريف مىكند و مىخواهد خودش را نشان بدهد ، اين ابليس است ، امّا يك وقت از خودش تعريف مىكند براى اينكه ديگران را هدايت كند ، اين نفس رحمان است . رسول خدا ( ص ) در عين حالى كه برايش مشكل بود حضرت امير را معرفى كند و راه هدايت را به مردم بگويد ، براى اين كه مىديد ممكن است اختلاف شود ، مع‌ذلك خدا الزامش كرد كه اگر نگويى كارى نكردى . اينكه در لسان ائمه مىبينيد گاهى از خودشان تعريف مىكنند ، اين يك الزامى است كه از طرف غيب بر آنها شده است كه بايد اين كار را بكنند . البته ما چنين مأموريتى نداريم ، لكن اگر بخواهيم بكنيم بايد براى اين باشد كه مردم هدايت شوند . اگر ديديد براى خود است ، بدانيد كه دست شيطان در كار است . » « 1 » اگر على ( ع ) در كتاب بزرگ نهج‌البلاغه ، جمله‌اى را درباره خود بيان فرموده است به اين معنا نيست كه او يك وصف فردى كرده باشد ، بلكه مقصود آن بوده است كه راه كمال را بنماياند و مسير و جهت انسانيت را مشخص نمايد ، همان‌گونه كه فرزند برومندش امام حسين ( ع ) با قيام خونين و حماسهء جاودانه تاريخ ، نخواسته است كه يك رخداد و حادثهء شخصى را بيان كند ، بلكه حرّيت و مردانگى و دفاع از عقيده و فرهنگ شهادت و جانبازى در راه خدا و آيين رسول خدا ( ص ) را به عنوان يك قانون و يكى از بهترين كمالات ، در مسير انسانيت ، بيان داشته است .

--> ( 1 ) . خلاصه بيانات امام خمينى ، مؤسسهء تنظيم و نشر آثار امام خمينى ، ج 2 ، ص 839 . ( اين بيانات در تاريخ 23 / 12 / 65 به مناسبت ميلاد حضرت على ( ع ) ايراد شده است . )